ბავშვებს საკმაოდ მრავალფეროვანი და ძლიერი შიშები აქვთ, თუმცა ხშირად მშობლებისა და აღმზრდელებისათვის ეს ნაკლებად ცნობილია, რადგანაც ისინი ამ უკანასკნელთ არ ენდობიან. პირიქით, ბავშვები თავიანთ შიშებს მალავენ კიდეც, რადგანაც ზრდასრულების რეაქცია მათ მოლოდინებში და რეალობაშიც არასასურველი და არაჯანსაღია ხოლმე. ბავშვებში ყველაზე მეტად გავრცელებული შემდეგი შიშებია: სიბნელის, მარტო დარჩენის, ჩაძინების, ცუდი სიზმრების, ექიმების, ცხოველების და სხვა. გარკვეული შიშები ასაკობრივად იჩენს

ბავშვობა ის სენსიტიური პერიოდია, როდესაც ყალიბდება ზოგადი ხედვა და რწმენა-წარმოდგენები საკუთარ თავზე, ჩვენს ირგვლივ მყოფ ადამიანებსა და გარე სამყაროზე. ბავშვობის დროინდელი გამოცდილებები ზრდასრულობაშიც აგრძელებს არსებობას და ვლინდება ჩვენი ემოციებისა და ქცევების სახით. ანთროპოანალიზის მიხედვით, პათოლოგიური განწყობები ბავშვობის ყველაზე მოწყვლად პერიოდში - 6 წლამდე ასაკში ყალიბდება, მაშინ, როდესაც ბავშვს არ აქვს განვითარებული კრიტიკული ანალიზის უნარი. სწორედ, ამიტომაა უმნიშვნელო

გ. ოლპორტი სამართლიანად განმარტავს, რომ ტემპერამენტი წარმოადგენს პირველად მასალას, ინტელექტთან და ფიზიკურ კონსტიტუციასთან ერთად, რომლისგანაც აიგება პიროვნება. ვლ. ნორაკიძის აღწერით, ტემპერამენტი გამოხატავს ადამიანის ემოციური აგზნებადობის, შთაბეჭდილებიანობის, ემოციათა ინტენსივობის, სიღრმის, პიროვნების იმპულსურობის თავისებურებას. დ. უზნაძე აფართოებს აზრს, რომ ტემპერამენტი წარმოადგენს ემოციის დისპოზიციას, თუმცა ხშირად უფრო ფართო ცნებად გულისხმობენ: მასში ინდივიდის ყველა ფსიქიკურ