ყველა მშობელი დგება რაღაც მომენტში იმ მოცემულობის წინაშე, რომ ბავშვი პირველად უნდა წაიყვანოს სტომატოლოგთან. პირველი ვიზიტი კი, საკმაოდ ხშირად, გარდაიქმნება ბავშვისთვის სტრესულ გამოცდილებად. ბავშვს ეშინია, ნერვიულობს, უცხო გარემო დამატებით მოქმედებს მასზე, ტირის, არც ექიმს აკეთებინებს თავის საქმეს, მშობელი ცალკე განიცდის ამას და ბრაზობს. მოკლედ რომ ვთქვათ, ეს პროცესი მთელი ოჯახისთვის სტრესული ხდება. ჩნდება კითხვა, რა გავაკეთოთ იმისათვის, რომ ექიმთან ვიზიტები ბავშვისა და მშობ

ხშირად ვსაუბრობთ ბავშვთა მიმართ ძალადობაზე. ძალადობის სხვადასხვა ფორმები გამოიყოფა: ფიზიკური, ფსიქოლოგიური ძალადობა, ბავშვის იზოლირება, მისი მოთხოვნილებების უარყოფა და დეპრივაცია. ერთი შეხედვით, ბავშვის ეფექტური განვითარებისთვის შესატყვისი მზრუნველი მშობელია. თუმცა გადაჭარბებული მზრუნველობაც ძალადობაა. მშობელმა შესაძლოა უთხრას თავის შვილს: „მშია, მოდი ვჭამოთ!“; „მცივა, ჩაიცვი სვიტერი!“ ამით ის შემდეგ მითითებას აძლევს საკუთარ შვილს: „თავად არ იგრძნო, იგრძენი ისე, როგორც მე“.

ბავშვებს საკმაოდ მრავალფეროვანი და ძლიერი შიშები აქვთ, თუმცა ხშირად მშობლებისა და აღმზრდელებისათვის ეს ნაკლებად ცნობილია, რადგანაც ისინი ამ უკანასკნელთ არ ენდობიან. პირიქით, ბავშვები თავიანთ შიშებს მალავენ კიდეც, რადგანაც ზრდასრულების რეაქცია მათ მოლოდინებში და რეალობაშიც არასასურველი და არაჯანსაღია ხოლმე. ბავშვებში ყველაზე მეტად გავრცელებული შემდეგი შიშებია: სიბნელის, მარტო დარჩენის, ჩაძინების, ცუდი სიზმრების, ექიმების, ცხოველების და სხვა. გარკვეული შიშები ასაკობრივად იჩენს